[ 173 ] فَخْرُ الْمَرْءِ « 1 » بِفَضْلِهِ أوْلى مِنْ فَخْرِهِ بِأصْلِهِ . به فضل ار فخر آرد مرد ، بهتر * كه فخر آرد به أصل ونسل ابتر [ 174 ] فَلحُكَ « 2 » عَلى خَصْمِكَ بالاحْتِمَالِ « 3 » . اگر خواهى ظفر يأبى تو زنهار * تحمل كن تحمل در همه كار [ 175 ] فِعْلُ الْمَرْءِ يَدُلُّ عَلى أصْلِهِ . دليل أصل مرد آمد ز كردار * تو أصل نيك خواهى نيك كن كار [ 176 ] فَرْعُ الشَّيءِ يُخْبِرُ عَنْ أصْلِهِ . چنين گويد ولى در طبع اشيا * خبر از أصل گويد فرع اشيا [ 177 ] فَازَ مَنْ سَلِمَ مِنْ « 4 » شَرِّ نَفْسِهِ . كسى كز شر نفس آمد مسلَّم * بود پيروز در دنيا وبي غم [ 178 ] فِكاكُ الْمَرْءِ بالصِّدْقِ « 5 » . اگر خواهى كه باشى راد وآزاد * به قول راست كن پيوسته دل شاد

--> ( 1 ) . آ ، هامش مر : « المؤمن » ، هامش آ : المرء . ( 2 ) . مى : « فتحك » ، جل ، هامش آ : فلجك . ( 3 ) . مى ، جل ، وهامش آ : في الاحتمال ، ( لا يوجد في مر ) . ( 4 ) . آ : عن ، مر : - « من » ، وفي هامشه : من - عن . ( 5 ) . آ ، مى ، جل : « في الصّدق » ، مر : « في صدقه » ، وفي هامشه : في الصدق .